Is pasta een dikmaker?

La pasta behoort tot een van de meest kenmerkende elementen van de Italiaanse keuken. Dit is ook niet zo gek, als je bedenkt dat de Italianen de grootste pasta-eters ter wereld zijn. Gemiddeld eten ze zo’n 28 kg pasta per persoon per jaar, wat gelijk staat aan een halve kilo pasta per week. Vooral de inwoners van de zuidelijke regio Basiciliata kunnen er wat van met gemiddeld 50 kg pasta per persoon per jaar, ofwel iets minder dan een kilo per week en 137 gram per dag!

Ook in de rest van de wereld is pasta veel geprezen. Pasta heeft natuurlijk ook als grote pluspunten dat het goedkoop, snel en gemakkelijk klaar te maken is. Bovendien is pasta lekker, voedzaam en erg veelzijdig.

images 2

Pastasoorten
Pasta heb je in verschillende soorten en vormen. Bovendien zijn er diverse gevulde pasta’s. Het is natuurlijk heel gemakkelijk om kant en klare gedroogde pasta in de winkel te kopen. Maar verse pasta is toch het allerlekkerste, zeker als je het zelf maakt. Met een beetje oefening, de juiste ingrediënten en materialen maak je zo je eigen pasta met allerlei kleuren, vormen en smaken! Je kan zowel gebruik maken van speciaal pastameel of pastamachines om in een handomdraai je zelfgemaakte, overheerlijke pasta te serveren. Op onze webshop vind je een uitgebreide keuze aan producten om zelf pasta te maken. Bekijk ook eens het Pasta abc met de meest creatieve namen voor de verschillende pastasoorten.

 

Pasta een dikmaker?
Vaak wordt beweerd dat pasta een echte dikmaker zou zijn. Hoe kan het dan dat je in een Italiaanse stad zelden dikke mensen ziet? 100 gram pasta bevat 330 calorieën. Dat is toch niet zo veel als je bedenkt dat de dagelijkse behoefte van een volwassene 1800 tot 2300 calorieën is? Het misverstand over pasta is waarschijnlijk te wijten aan de sauzen waarmee pasta geserveerd wordt. Terwijl men in Italië zelf zuinigjes omspringt met il sugo die vaak slechts gebaseerd is op tomaten, zwemt de pasta in België vaak letterlijk in de saus. En met een saus van room, spek en kaas willen die calorietjes er natuurlijk wel aan komen!

Langedeegwaren

 

Un po’ di storia…
De bewering dat Marco Polo in 1295 pasta uit China meenam naar Italië is onzin: pasta bestond er toen allang. Bekend is dat de Romeinen tijdens de hoogtijdagen van het Romeinse Rijk al genoten van pasta. Het verhaal gaat dat Cicero ontzettend dol was op laganum, de brede, platte deegwaren die nu tagliatelle genoemd worden. Maar de geschiedenis van pasta gaat zelfs nog verder: er zijn bewijzen dat pasta bij de Etrusken, zo’n 3000 jaar geleden, al populair was. Documentatiemateriaal in het Museo Nazionale Delle Paste Alimentari in Roma toont zelfs aan dat pasta al 5000 jaar voor Christus zou zijn gegeten. Het museum is ingericht door de familie Agnesi, die de oprichters waren van de Agnesi pastafabrieken in Imperia.

Voor de echte doorbraak van pasta als voedsel van het volk moeten we toch wachten tot de 17e eeuw. De stad Napoli lijdt dan onder de slechte organisatie van de Spaanse overheersers, waardoor de armen genoodzaakt zijn het meel tot gedroogde pasta te verwerken zodat ze daar maanden mee kunnen overleven. De vermicelli (dunne spaghetti) werden alleen met een beetje kaas gegeten en met de vingers opgepakt. De opkomst van de tomatensaus, een eeuw later, zorgde voor een nog grotere populariteit van pasta. Tegelijkertijd werd de vork een belangrijk hulpmiddel, aangezien pasta met saus niet met de vingers te eten is. Sindsdien is pasta het belangrijkste element van de Italiaanse keuken geworden.

 

Wist je dat…
…pasta schijnt te helpen tegen een kater. Volgens de Italianen voorkomt een bord spaghetti aglio e olio, ofwel met knoflook, olie en chilipeper voor het slapen gaan dat je je de volgende dag beroerd voelt door het drinken van te veel vino.
…de kooktijd van de pasta niet alleen wordt bepaald door het formaat maar ook door de dikte.
…een middeleeuws verhaal van Tasso beschrijft hoe een herbergier tortellini uitvond, naar het evenbeeld van de navel van de godin Venus. De herbergier, verrukt door haar schoonheid, bespiedde haar door het sleutelgat. Hij kon slechts haar blote navel zien. Hierdoor was hij echter al zodanig geïnspireerd, dat hij terugging naar de keuken en de tortellini creëerde als culinair eerbetoon aan de meest perfecte navel die er bestond.

images